Canicross z psem - od czego zacząć, zanim kupisz sprzęt
Canicross to bieganie z psem połączonym z biegaczem amortyzowaną linką: pies ma uprząż zaprzęgową, człowiek pas biodrowy, a linka ma zwykle 2-2,5 metra i rozciąga się, żeby wytłumić szarpnięcia. Zaczyna się po zakończeniu wzrostu psa, orientacyjnie po 12-18 miesiącach zależnie od rasy, i po konsultacji z weterynarzem. To sport chłodnej pory roku: przy temperaturach powyżej mniej więcej 15 stopni ryzyko przegrzania rośnie szybciej, niż większość ludzi się spodziewa. Rasy krótkopyskie odpadają.
Canicross przez lata był w Polsce niszą dla ludzi z husky. Teraz pojawia się coraz częściej na zwykłych leśnych ścieżkach, i słusznie: to jeden z niewielu sportów, w których pies nie jest dodatkiem do Twojego treningu, tylko drugim zawodnikiem.
Jeśli myślisz o tym tej jesieni, zacznij od tego tekstu, a nie od sklepu.
Co to właściwie jest
Canicross to bieganie z psem połączonym z biegaczem amortyzowaną linką. Pies biegnie z przodu i ciągnie, człowiek biegnie za nim. To jest kluczowa różnica wobec zwykłego biegania z psem przy nodze, gdzie pies ma się dostosować do Twojego tempa.
Układ jest zawsze ten sam i składa się z trzech elementów:
| Element | Po co |
|---|---|
| uprząż zaprzęgowa dla psa | rozkłada siłę ciągnięcia na klatkę piersiową, nie na szyję |
| pas biodrowy dla człowieka | przenosi siłę na biodra, nie na ręce i kręgosłup |
| amortyzowana linka 2-2,5 m | rozciąga się i wytłumia szarpnięcia po obu stronach |
Nie biega się na obroży. Nigdy. Siła przenoszona na szyję biegnącego, ciągnącego psa to prosta droga do urazu. Zwykłe szelki spacerowe też nie są do tego przeznaczone, bo ograniczają ruch łopatki.
Zanim kupisz cokolwiek
Trzy pytania, które warto sobie zadać w tej kolejności.
Czy pies skończył rosnąć? Orientacyjnie 12-18 miesięcy, u dużych ras później. Bieganie na dystansie u psa z otwartymi chrząstkami wzrostowymi to obciążenie, którego nie widać od razu i którego się potem nie cofa.
Czy weterynarz to widział? Szczególnie przy rasach predysponowanych do dysplazji i przy psie, który nigdy nie biegał regularnie. Krótka wizyta przed startem sezonu jest tańsza niż wszystko, co po.
Czy Twój pies w ogóle się do tego nadaje? Rasy krótkopyskie odpadają ze względu na oddychanie. Psy z nadwagą, problemami stawowymi albo sercowymi - najpierw inne rzeczy, potem sport. Bardzo małe rasy raczej nie, choć bardziej z powodu dystansu niż techniki.
Temperatura jest ważniejsza niż dystans
To jest punkt, który najczęściej zaskakuje początkujących. Pies chłodzi się przede wszystkim ziajaniem, a nie poceniem. W biegu, w uprzęży, z sierścią, przy wysiłku - jego zdolność oddawania ciepła jest ograniczona znacznie bardziej niż Twoja.
Praktycznie: im chłodniej, tym lepiej. Powyżej mniej więcej 15 stopni ryzyko rośnie szybko, a przy 20 i więcej w słońcu bieganie z psem na dystansie jest po prostu złym pomysłem, niezależnie od kondycji.
Dlatego w polskich warunkach canicross jest sportem od jesieni do wiosny. Wrzesień to dobry moment, żeby zacząć, bo masz przed sobą cały sezon.
Jak zacząć bez rozczarowania
- Najpierw sam sprzęt, bez biegania. Uprząż na psa, spacer, nagroda. Kilka razy, żeby uprząż kojarzyła się dobrze.
- Potem marsz w sprzęcie. Pies z przodu, lekkie napięcie linki, Ty idziesz. Uczysz układu, nie tempa.
- Krótkie odcinki biegu. Dwie, trzy minuty truchtu przeplatane marszem. Lepiej skończyć za wcześnie niż za późno.
- Dopiero potem dystans. Zwiększaj stopniowo, tą samą zasadą co przy spacerach, czyli około 10 procent tygodniowo. Rozpisujemy to w ile kilometrów dziennie powinien chodzić pies.
Ciągnięcie kontra luźna smycz
Najczęstsza obawa: "uczyłem psa nie ciągnąć, a teraz mam go do tego zachęcać?".
To da się pogodzić i robi się to przez jasne rozróżnienie sprzętu. Uprząż zaprzęgowa znaczy: biegniemy, ciągnij. Obroża albo szelki spacerowe znaczą: idziemy normalnie, luźna smycz. Psy uczą się tego rozróżnienia szybciej, niż większość ludzi się spodziewa, pod warunkiem że jest konsekwentne i że nie używasz jednego sprzętu do obu rzeczy.
Praktyczne drobiazgi
- Nie karm tuż przed biegiem. Odstęp od posiłku ma znaczenie, szczególnie u ras głębokoklatkowych.
- Woda po, nie w trakcie, i nie lodowata.
- Sprawdzaj łapy po każdym biegu. Leśne podłoże jest łagodne, ale żwir i zmarznięta ziemia już nie.
- Zima: uwaga na sól drogową na odcinkach miejskich.
- Trasa bez ruchu ulicznego. Pies biegnący z przodu na rozciągliwej lince potrzebuje przewidywalnego terenu.
Jeśli wolisz zacząć od czegoś spokojniejszego, naturalnym poprzednikiem jest bieganie z psem, a dłuższe wyprawy na własnych nogach opisujemy w dogtrekkingu z psem.
Na koniec
Canicross ma jedną zaletę, której nie da się podrobić: pies wraca z niego naprawdę zmęczony i naprawdę zadowolony, bo robił to, do czego wiele psów jest zbudowanych. Zacznij powoli, w chłodzie, po konsultacji i na właściwym sprzęcie - reszta przyjdzie sama.
DOGOUT zapisze Wam trasę, dystans i czas, więc zobaczysz, jak przez sezon rośnie forma. Łap smycz, wrzesień to najlepszy moment na start.
Najczęstsze pytania
- Czym canicross różni się od zwykłego biegania z psem?
- Pies jest połączony z biegaczem amortyzowaną linką i biegnie z przodu, ciągnąc. W zwykłym bieganiu pies idzie przy nodze na smyczy przy obroży. To inny sprzęt, inna technika i inne obciążenie dla obu stron.
- Od jakiego wieku pies może uprawiać canicross?
- Po zakończeniu wzrostu, orientacyjnie po 12-18 miesiącach, u dużych ras później. Przed startem warto skonsultować z weterynarzem stan stawów, szczególnie u ras predysponowanych do dysplazji.
- Jakiego sprzętu potrzebuję na start?
- Trzech rzeczy: uprzęży zaprzęgowej dla psa, pasa biodrowego dla człowieka i amortyzowanej linki o długości zwykle 2-2,5 metra. Nie biega się na obroży ani na zwykłych szelkach spacerowych.
- Przy jakiej temperaturze można biegać z psem?
- Im chłodniej, tym lepiej. Powyżej mniej więcej 15 stopni ryzyko przegrzania szybko rośnie, bo pies chłodzi się głównie ziajaniem, a nie poceniem. Canicross to w polskich warunkach sport od jesieni do wiosny.
- Czy każdy pies nadaje się do canicrossu?
- Nie. Rasy krótkopyskie odpadają ze względu na oddychanie, podobnie psy z problemami stawowymi, sercowymi i nadwagą. Bardzo małe rasy też nie, choć bardziej z powodu dystansu niż samej techniki.
- Czy pies musi umieć ciągnąć?
- Tak i to jest zaleta, nie wada. W canicrossie ciągnięcie jest częścią sportu, co bywa mylące dla psów uczonych chodzenia na luźnej smyczy. Pomaga jasne rozróżnienie sprzętu: uprząż znaczy biegniemy, obroża znaczy idziemy grzecznie.
