Odrobaczanie psa - jak często, na co uważać i czym

Odrobaczanie to jeden z tych obowiązków, o których łatwo zapomnieć, dopóki nie zobaczysz czegoś niepokojącego w kale psa. A wtedy jest już reakcja, nie profilaktyka. Pasożyty jelitowe to nie problem zaniedbanych psów - łapie je pies, który dużo węszy, je z ziemi i poznaje świat nosem. Czyli każdy normalny pies. Dobra wiadomość jest taka, że regularne odrobaczanie to prosty nawyk, który załatwia sprawę.

Czym właściwie jest odrobaczanie?

Odrobaczanie to podanie psu preparatu, który zwalcza pasożyty bytujące w przewodzie pokarmowym. Nie jest to szczepionka i nie chroni na przyszłość - działa na pasożyty obecne w organizmie w danym momencie. Dlatego robi się je cyklicznie: nie po to, by leczyć widoczne zarażenie, ale by nie dopuścić do jego rozwoju.

Część pasożytów psa jest odzwierzęca, czyli może przenieść się na człowieka - szczególnie narażone są dzieci, które wkładają ręce do buzi. To sprawia, że odrobaczanie jest kwestią zdrowia całej rodziny, nie tylko psa.

Jakie pasożyty atakują psa?

Najczęstsze robaki jelitowe u psów to cztery grupy:

Pasożyt	Jak się zaraża	Na co zwrócić uwagę
Glisty	Z ziemi, od matki, z odchodów	Najczęstsze u szczeniąt, wzdęty brzuch, odzwierzęce
Tasiemce	Najczęściej przez połknięcie pchły lub upolowanie zdobyczy	Białe segmenty jak ziarenka ryżu wokół odbytu
Tęgoryjce	Przez skórę lub połknięcie larw	Mogą powodować niedokrwistość, groźne u szczeniąt
Włosogłówki	Z zanieczyszczonego środowiska	Bywają trudne do wykrycia, przewlekła biegunka

Warto wiedzieć, że pchły i tasiemce idą w parze - pies, który połknie zarażoną pchłę podczas wygryzania się, może nabawić się tasiemca. Dlatego ochrona przed pchłami i odrobaczanie to dwa elementy tej samej układanki. Więcej o tym drugim froncie przeczytasz w artykule o pchłach u psa.

Po czym poznać, że pies ma robaki?

Czasem nie ma żadnych objawów - i to jest podstępne. Pies może wyglądać zdrowo, a mimo to być nosicielem. Kiedy jednak sygnały się pojawiają, najczęściej są to:

• spadek wagi mimo normalnego, a nawet zwiększonego apetytu (pasożyty zjadają część składników odżywczych)
• widoczne pasożyty w kale lub wymiocinach - białe, nitkowate lub przypominające ziarenka ryżu
• matowa, przesuszona sierść - efekt gorszego wchłaniania składników
• biegunka, czasem z krwią lub śluzem
• wzdęty, twardy brzuch - klasyczny obraz u szczeniąt z dużą inwazją glist
• jeżdżenie pupą po podłodze (tzw. saneczkowanie), choć bywa też objawem problemów z gruczołami okołoodbytowymi

Jeśli widzisz którykolwiek z tych objawów, a zwłaszcza widoczne robaki, nie czekaj - umów wizytę u weterynarza. Duża inwazja to nie jest sytuacja, którą rozwiążesz jedną tabletką z domowej apteczki.

Jak często odrobaczać psa?

Tu nie ma jednej liczby pasującej do każdego psa - i właśnie dlatego warto rozmawiać z weterynarzem zamiast kopiować schemat z forum.

Szczenięta

Szczenięta odrobacza się znacznie częściej niż dorosłe psy. Glisty i tęgoryjce bywają przekazywane już od matki, dlatego pierwsze odrobaczania zaczynają się bardzo wcześnie i są powtarzane w krótkich odstępach w pierwszych tygodniach i miesiącach życia. Schemat jest powiązany z kalendarzem szczepień - dobrze omówić oba tematy razem podczas pierwszych wizyt. Zajrzyj też do naszego przewodnika po szczepieniach psa, żeby ułożyć cały plan profilaktyki.

Psy dorosłe

U dorosłego psa częstotliwość zależy od trybu życia. Dla wielu psów punktem wyjścia jest odrobaczanie co kilka miesięcy, ale to nie jest sztywna reguła:

• pies, który dużo węszy, podjada z ziemi, poluje lub bywa na działce - większe ryzyko
• pies mający kontakt z małymi dziećmi lub osobami z obniżoną odpornością - ostrożniejszy plan
• pies wychodzący głównie na krótko, w mieście, bez kontaktu z innymi zwierzętami - ryzyko niższe

Dlatego najlepszą odpowiedzią na pytanie „jak często” jest: ustal to z weterynarzem na podstawie stylu życia Twojego psa. Alternatywą bywa też regularne badanie kału, które pokazuje, czy odrobaczanie jest w danym momencie potrzebne.

Czym odrobaczać - i dlaczego nie domowymi sposobami

W internecie krąży sporo „naturalnych” przepisów na robaki: pestki dyni, zioła, czosnek. Problem w tym, że nie ma wiarygodnych dowodów, by te metody skutecznie usuwały pasożyty u psa. Badania laboratoryjne bywają obiecujące, ale to nie to samo co realna skuteczność u żywego psa z inwazją. A czosnek to osobna pułapka - jest toksyczny dla psów i może uszkadzać czerwone krwinki.

Skuteczne i bezpieczne odrobaczanie opiera się na preparatach przeznaczonych dla psów, dobranych do wagi, wieku i rodzaju pasożytów. Dobór środka, dawki i odstępów najlepiej ustalić z weterynarzem - to on wie, jakie pasożyty są aktualnie problemem w Twojej okolicy. Profilaktyka przeciwpasożytnicza idzie zresztą w parze z ochroną przed kleszczami; jeśli jeszcze tego nie ogarniasz, sprawdź nasz tekst o kleszczach u psa.

Profilaktyka w praktyce - krótka lista

1. Ustal z weterynarzem schemat odrobaczania dopasowany do wieku i trybu życia psa.
2. Zapisuj daty - łatwo przeoczyć kolejny termin bez przypomnienia.
3. Sprzątaj po psie od razu - to ogranicza krążenie pasożytów w środowisku.
4. Łącz odrobaczanie z ochroną przeciw pchłom i kleszczom.
5. Przy niepokojących objawach idź do weterynarza, zamiast eksperymentować.

---

Artykuł ma charakter informacyjny. Dobór preparatu, dawki i częstotliwości odrobaczania zawsze ustal z lekarzem weterynarii.

Zdrowy pies to pies gotowy na przygodę. Gdy profilaktyka jest ogarnięta, zostaje najlepsza część - ruch. Sprawdź na mapie DOGOUT, gdzie psy w Twojej okolicy spotykają się na spacery, i wyjdź z domu.