Dlaczego sierść wokół oczu mojego psa robi się różowa lub rdzawa?

To najczęściej efekt porfiryn - naturalnych związków zawartych we łzach, ślinie i moczu, które powstają przy rozkładzie hemoglobiny. Miejsca stale wilgotne, jak okolice oczu czy pyska, sprzyjają ich odkładaniu się w sierści, a światło słoneczne dodatkowo utlenia i ciemni te przebarwienia.

Czy przebarwienia od łzawienia dotyczą wszystkich psów?

Widoczne są głównie u psów z jasną lub białą sierścią - u ciemnej sierści przebarwienia po prostu nie są zauważalne. Bardziej podatne są też rasy z płaskim pyskiem lub specyficzną budową powiek, jak maltańczyk, shih tzu czy bulterier, u których łzy naturalnie spływają na sierść.

Czy przebarwienia na sierści od śliny lub łez są niebezpieczne?

Same przebarwienia są kosmetyczne, nie zagrażają zdrowiu. Warto jednak pamiętać, że stała wilgoć w tych miejscach sprzyja namnażaniu bakterii i drożdżaków, co czasem prowadzi do podrażnienia skóry - jeśli widzisz zaczerwienienie lub nieprzyjemny zapach, warto to skonsultować.

Czym różni się przebarwienie sierści od zmiany na skórze?

Przebarwienie sierści to zabarwienie samego włosa, widoczne od zewnątrz, zwykle w miejscach stałej wilgoci. Zmiana na skórze to co innego - nowa, ciemna, nierówna plamka na samej skórze (widoczna po rozgarnięciu sierści), która pojawia się nagle, rośnie lub zmienia kształt. To drugie zawsze warto pokazać weterynarzowi.

Kiedy nowa ciemna plamka na skórze psa wymaga pilnej wizyty?

Gdy jest asymetryczna, ma nierówne brzegi, powiększa się, krwawi, swędzi lub pies ją liże i gryzie. Czerniak u psów jest rzadki, ale wczesne wykrycie realnie poprawia rokowania, dlatego każdą nową lub zmieniającą się zmianę na skórze - nie na sierści - warto pokazać weterynarzowi bez zwlekania.

Zdrowie i pielęgnacja

Przebarwienia na sierści psa - skąd się biorą i na co uważać

Zespół DOGOUTOpublikowano: 12 sierpnia 20263 min czytania

Zbliżenie na pysk białego psa na zewnątrz — Zdjęcie: Alexas Fotos / Pexels

W skrócie

Rdzawe lub brązowe przebarwienia na jasnej sierści psa - wokół oczu, pyska, łap - to zwykle efekt porfiryn, naturalnych związków obecnych we łzach i ślinie, które na słońcu ciemnieją. To kosmetyczny, nieszkodliwy problem. Zupełnie inną sprawą jest nowa, ciemna, nieregularna plamka na samej skórze (nie sierści), która pojawia się nagle lub rośnie - taką zawsze warto pokazać weterynarzowi, bo rzadko, ale może być sygnałem zmiany wymagającej dalszej diagnostyki.

Rdzawa smuga pod oczami białego psa, brązowawe ślady na łapach po lizaniu, jaśniejsza plama tam, gdzie sierść długo leżała na słońcu - przebarwienia na sierści mają kilka bardzo różnych przyczyn, od zupełnie nieszkodliwych po takie, które warto pokazać weterynarzowi. Klucz to odróżnić zabarwienie samej sierści od zmiany na skórze pod spodem.

Przebarwienia od łez i śliny (porfiryny)

Najczęstsza przyczyna widocznych, różowo-brązowych smug wokół oczu, pyska czy na łapach to porfiryny - naturalne związki chemiczne obecne we łzach, ślinie i moczu, powstające przy rozkładzie hemoglobiny. Miejsca, które są stale wilgotne - okolice oczu, broda, przestrzenie między palcami - sprzyjają ich odkładaniu się w sierści. Dodatkowo światło słoneczne utlenia porfiryny, przez co przebarwienia z czasem ciemnieją.

Ten problem widać niemal wyłącznie u psów o jasnej lub białej sierści - u ciemnej sierści te same przebarwienia po prostu nie są zauważalne. Bardziej podatne są rasy z płaskim pyskiem lub specyficzną budową powiek (maltańczyk, shih tzu, bulterier), u których łzy naturalnie spływają na sierść zamiast odparowywać.

Same przebarwienia są kosmetyczne i nie zagrażają zdrowiu, choć stała wilgoć w tych miejscach sprzyja namnażaniu bakterii i drożdżaków - jeśli widzisz zaczerwienienie, nieprzyjemny zapach lub podrażnienie skóry pod przebarwioną sierścią, to już wykracza poza czysto kosmetyczny problem.

Rozjaśnienie sierści od słońca

Odwrotny efekt - blaknięcie, a nie ciemnienie sierści - to zwykle działanie słońca, podobne do blaknięcia włosów u ludzi. Dotyczy głównie psów spędzających dużo czasu na zewnątrz, widoczne najczęściej na grzbiecie i głowie, czyli miejscach najbardziej wystawionych na promieniowanie UV. To zjawisko czysto kosmetyczne i nie wymaga leczenia.

Co zrobić z przebarwieniami kosmetycznymi

Regularnie przemywaj okolice oczu i pyska wilgotną, czystą ściereczką, żeby ograniczyć nagromadzenie wilgoci i porfiryn.
Utrzymuj sierść wokół oczu przystrzyżoną (u ras predysponowanych), żeby łzy nie zalegały w dłuższym włosie.
Sprawdź, czy nadmierne łzawienie ma swoją przyczynę - zapalenie spojówek, wrastające rzęsy czy alergie mogą nasilać łzawienie i pogłębiać przebarwienia; w takim przypadku warto to skonsultować z weterynarzem.
Dbaj o suchość skóry w fałdach i między palcami, żeby ograniczyć namnażanie bakterii i drożdżaków sprzyjających nieprzyjemnemu zapachowi.

Kiedy to już nie jest kwestia sierści

Zupełnie inną sprawą jest zmiana na samej skórze, a nie na sierści. Jeśli po rozgarnięciu sierści zauważysz nową, ciemną, nierówną plamkę bezpośrednio na skórze - zwłaszcza jeśli pojawiła się nagle, rośnie, zmienia kształt, krwawi lub pies ją liże i gryzie - to sygnał do wizyty u weterynarza, nie temat do obserwowania "na oko" przez kolejne tygodnie.

Czerniak u psów jest rzadki, ale bywa agresywny, a wczesne wykrycie realnie poprawia rokowania. Nie każda ciemna plamka na skórze to powód do paniki - wiele psów ma zupełnie niegroźne znamiona - ale asymetria, nierówne brzegi, powiększanie się lub zmiana wyglądu to cechy, które zawsze warto pokazać specjaliście.

Jeśli obok zmiany na skórze zauważasz też świąd czy podrażnienie w tej okolicy, przeczytaj również artykuł o świądzie u psa, który pomoże ocenić, czy to osobny problem, czy powiązany z tą samą zmianą.

Jak obserwować znamiona u psa

Dobrym nawykiem jest krótki przegląd skóry psa raz w miesiącu, najlepiej przy okazji szczotkowania - rozgarniaj sierść partiami i zwracaj uwagę na znamiona, które już znasz, oraz na nowe. Możesz nawet zrobić zdjęcie telefonem, żeby łatwiej porównać wygląd zmiany za kilka tygodni. Taka rutyna nie zajmuje więcej niż kilka minut, a realnie zwiększa szansę na wczesne zauważenie czegoś, co wymaga uwagi weterynarza.

Zdrowa skóra i sierść to pies gotowy na każdą trasę - słoneczną, leśną czy nadwodną. Sprawdź na mapie DOGOUT miejsca w Twojej okolicy i wyjdźcie razem z ekipą, gdy tylko wszystko będzie jasne.

Źródła

Najczęstsze pytania

Dlaczego sierść wokół oczu mojego psa robi się różowa lub rdzawa?: To najczęściej efekt porfiryn - naturalnych związków zawartych we łzach, ślinie i moczu, które powstają przy rozkładzie hemoglobiny. Miejsca stale wilgotne, jak okolice oczu czy pyska, sprzyjają ich odkładaniu się w sierści, a światło słoneczne dodatkowo utlenia i ciemni te przebarwienia.
Czy przebarwienia od łzawienia dotyczą wszystkich psów?: Widoczne są głównie u psów z jasną lub białą sierścią - u ciemnej sierści przebarwienia po prostu nie są zauważalne. Bardziej podatne są też rasy z płaskim pyskiem lub specyficzną budową powiek, jak maltańczyk, shih tzu czy bulterier, u których łzy naturalnie spływają na sierść.
Czy przebarwienia na sierści od śliny lub łez są niebezpieczne?: Same przebarwienia są kosmetyczne, nie zagrażają zdrowiu. Warto jednak pamiętać, że stała wilgoć w tych miejscach sprzyja namnażaniu bakterii i drożdżaków, co czasem prowadzi do podrażnienia skóry - jeśli widzisz zaczerwienienie lub nieprzyjemny zapach, warto to skonsultować.
Czym różni się przebarwienie sierści od zmiany na skórze?: Przebarwienie sierści to zabarwienie samego włosa, widoczne od zewnątrz, zwykle w miejscach stałej wilgoci. Zmiana na skórze to co innego - nowa, ciemna, nierówna plamka na samej skórze (widoczna po rozgarnięciu sierści), która pojawia się nagle, rośnie lub zmienia kształt. To drugie zawsze warto pokazać weterynarzowi.
Kiedy nowa ciemna plamka na skórze psa wymaga pilnej wizyty?: Gdy jest asymetryczna, ma nierówne brzegi, powiększa się, krwawi, swędzi lub pies ją liże i gryzie. Czerniak u psów jest rzadki, ale wczesne wykrycie realnie poprawia rokowania, dlatego każdą nową lub zmieniającą się zmianę na skórze - nie na sierści - warto pokazać weterynarzowi bez zwlekania.